غلط املایی انشایی تا کجا؟

همیشه در نوشته‌های من پر از غلط املایی و انشایی است. غلطهای انشایی معمولا به عنوان «مزه» و «خط الرسم» و «شخصیت گوینده در بین کلمات» تعبیر و تفسیر میکنیم میرود پی کارش.
غلطهای املایی رو هم دوستان بسیار دقیق وبلاگخوان به شدت تذکر میدهند. مثلا آخرین نمونه‌اش برای من عبارت «حزب مطبوع» بود که در پستهای قبلی نوشته بودم و دوستان تذکر دادند که «حزب متبوع» صحیح است. به هر حال من معمولا وقتی اصل پیام و ذهنیت من در بین غلطهای املایی گم میشود عصبی میشوم! چون احساس گناه میکنم از دست خودم.
برای همین همیشه سعی میکنم غلطهای املایی را فراموش کنم و هدف نویسنده رو پیدا بکنم. نه جزئیات نوشتار را که پائولو کوئلیو میگوید: شیطان در جزئیات است.
اینهمه مقدمه گفتم که بگویم، ولی دوستان غلط املایی اگرچه در بین پستها زیاد هم مهم نیست و میتوان ازش گذشت ولی خداوکیلی دیگه تو Title یک وبلاگ غلط املایی و انشایی نوشتن به چندین دلیل بد است.
اول) تیتر وبلاگ شما همان است که جستجوی کاربران را هدف گرفته است. عبارت
Proxy of Poltic & sochial in Yazd
چه چیزی را هدف گرفته است؟
چند درصد کاربران احتمال دارد Social را sochial یا politic را Poltic سرچ کنند؟
چقدر احتمالش زیاد است که روبات فلیترینگ Proxy را فیلتر بکند؟
معنی کل این سطر قرار است چی باشد؟

آخر) من اولش هم گفتم سر تا پا غلط-غولوط هستم و اینو نوشتم که خودم یادم باشد که تیتر یک وبلاگ سر در یک مغازه شیک و مدرن است. آنجا دیگر جای بی‌توجهی و غلط املایی نیست.