دریاچه شورابیل را خدا در چند میلیون سال ساخت و نمایندگان خدا در ده سال ویرانش کردند

تا کمتر از ده سال پیش دریاچه شورابیل با وسعت چند هکتار پر بود از نمک و گل مخصوص سیاه رنگ خودش که بعدها در برخی بررسی‌ها اعلام شد که به نوعی رادیواکتیویته داشته‌است. من لانه لک‌لک‌های مهاجر را یادم هست. (وقتی بچه بودم تو حیاط خونه قدیممان که کنار رودخانه بود، هم لک لک می‌آمد) پرنده‌های ریز و درشت مهاجر هم لانه‌شان شورابیل بود. از بچه‌های 15 ساله بپرسید لک لک دیدی؟ آخرین لانه لک لک را در سرعین روبروی سینمایش روی یک تیربرق دیدم که سالهاست همانجا مانده، خالی و بی‌سکنه. به این پرنده عظیم و زیبا و بی‌آزار هم میگفتیم «حاجی لک لک». اغلبشان این اواخر از این پلاکهای شناسایی روسی در پاهاشان داشتند، همان موقع که مردم ایران بیرحمانه شکارشان میکردند هر جنبنده‌ی مهاجر را!
گل سیاه رنگ دریاچه یک درمان طبیعی برای دردهای مفاصل و بیماریهای پوستی و … استفاده میشد. با پدرم و موتور هوندا قرمزش میرفتیم دریاچه، و در قسمتهایی دورتر از بخشهای تفریحی مردم برای شنا جمع میشدند و کنار دریاچه خودشان را گل میمالیدند و دراز میکشیدند و بعد میشستند و میرفتند. معتقد بودند برای درد مفاصلشان خوب است. بسیاری از زنها را هم یادم میاید که با لباس کنار آب مینشستند، یا آنهای دیگری که ظرفهایی از گل پرمیکردند و به خانه میبردند.
دریاچه کاملا شور بود و در کنار آن همیشه موجهای کوچک کف‌آلود نمک بودند. و شاید ورقه‌های نمک در جنوب دریاچه هم تشکیل میشد.
هرگز دریاچه در طول میلیونها سال عمر خودش یخ نزده بود.
بعد یک هو شهرداری آمد و آب رودخانه «بالیقلو چای» را به دریاچه بست و از آنور دوباره تخلیه‌ش کرد. در نتیجه دریاچه در ظرف دو سه سال از شور بودن در آمد. و ماهی قزل آلا در دریاچه ریختند.
مردم رفتند و ماهی گرفتند و مسابقه گذاشتند و … ولی، چون دریاچه سابقه رادیواکتیویته داشت برخی ماهی‌ها ناقص الخلقه شدند. برخی بسیار بزرگ شدند، برخی اصلا اندازه ده سانت. امسال هم کنار دریاچه پر بود از ماهی مرده. مردم ماهی‌های پرورشی شورابیل را نمیخورند! این ماهی‌ها را معمولا شرکت تعاونی‌های ادارات میخرند یا اجاره میکنند و به خورد کارمندان بیخبر شهرهای دیگر میدهند.

مهمترین بحث دیگر، هر روز از تعداد پرنده‌های مهاجر کمتر شد! اکوسیستم به هم خورد.
دریاچه در زمستان یخ زد.
تازه آمار دست مردم آمد. زمستان هر سال سردتر از سال پیش میشود! به همین سادگی. چرا؟ چون ما یک منبع نمک-آب چندهکتاری و چند میلیون لیتری داشتیم که سرما را به درون خودش میکشید. در تابستان رطوبت آزاد میکرد و در زمستان سرما را میکشید به خودش.
امروز کمانگیر لینک داده بود به عکسهای دریاچه یخ زده، داغ دلم تازه شد. محیط زیست در جمهوری اسلامی ایران کیلویی چند؟ شهرت که مساوی رای انتخاباتی است برای آقایان مدیران مهمتر از هرچیزی است. از اسلام. از مملکت. از مردم. از هر چیزی مهمتر است… هرکه آمد ضربه‌ای به این مردم زد. هرکه آمد عمارتی نو نساخت، عمارتی ویران کرد.

Tags: shourabil, lake, ardabil, iran